19 listopada 2018

Mały złośnik – jak się dogadać z dzieckiem, którym zawładnęły emocje?

Emocje to reakcja człowieka na określone bodźce. Niezależnie od wieku towarzyszą nam one na każdym kroku i na każdym etapie rozwoju.

Dziecko dorastając uczy się emocji

Rozwój dziecka to wielka emocjonalna rewolucja. Na początku towarzyszy mu radość, jaką daje obecność rodziców i poczucie bezpieczeństwa, które mu zapewniają, zaś z drugiej strony poznaje uczucie strachu, gdy to poczucie bezpieczeństwa traci. Z czasem pojawia się złość i gniew, zazwyczaj wynikające z niezaspokojenia jego indywidualnych potrzeb oraz wstyd, często będący wynikiem niewłaściwego wyrażania wcześniejszych emocji.
 

Żadne emocje nie są złe

Wszystkie te emocje są ważne i potrzebne. Błędne jest dzielenie ich na dobre i złe, czym bowiem jest zła emocja? Czy odczuwanie gniewu, złości, wstydu czy strachu jest niewłaściwe? Doświadczamy tych emocji na co dzień, czemu więc chcielibyśmy uchronić przed nimi dzieci? Przecież to one umożliwiają nam radzenie sobie z otaczającą rzeczywistością, która nie zawsze wywołuje tylko euforię.
 

Bądź obok

Co więc zrobić, gdy dzieckiem zawładną emocje? Co robić, gdy wyrazi je w sposób „niewłaściwy”, czyli niezgodny z ustalonymi przez was normami? Przede wszystkim nie zostawiajmy rozemocjonowanego dziecka samemu sobie. Pomyślmy, czego nam potrzeba, gdy targają nami złość, gniew czy frustracja. Nikt z nas nie pragnie w takiej chwili odrzucenia, ignorancji, a w najgorszej sytuacji krzyku czy przemocy. Jak powiedział Marek Michalak – pedagog i Rzecznik Praw Dziecka „Dziecko to człowiek, tylko że mały […]” – traktujmy go zatem jak równego sobie. Zapewnijmy mu w pierwszej kolejności bezpieczeństwo, następnie zrozumienie i PRZYTULENIE. Przytulenie ma moc wyciszenia najsilniejszych emocji.
 

Umiejętne kierowanie rozmową

Przytulenie nie ma jednak na celu ich wygaszenia. Kiedy już „opadnie kurz” zainicjujmy rozmowę o tym, co zaszło. Rozmowa ta nie może jednak polegać na ocenianiu, na wytykaniu dziecku błędów, na wpędzaniu w poczucie winy. Pozwól dziecku opowiedzieć co czuło. Postarajcie się zrozumieć problem, który wywołał tak silne emocje, nie bagatelizujcie, nie filozofujcie. Mówcie tak, żeby dzieci was słuchały i słuchajcie tak, żeby dzieci do was mówiły, co podpowiada tytuł dobrze wielu znanej książki Adele Faber i Elaine Mazlish.
 

NAUKA EMOCJI

Aby wspierać rozwój emocjonalny swojego dziecka, warto wypróbować plansze, dzięki którym nasza pociecha w trakcie zabawy będzie mogła uczyć się nazywania swoich emocji. Podpowiadamy, jak je stworzyć w naszym tutorialu na Facebooku:
 

 
Bibliografia:
A.Faber i E. Mazlish. Jak mówić żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać żeby dzieci do nas mówiły, Wydawnictwo Media Rodzina, Poznań 2013.